اولین کسی به معنای واقعی جوینده حکمت و معرفت بود همین سقراط بود. او در بازار شهر راه میافتاد و با مردم صحبت میکرد ولی هیچ وقت موعظه نمیکرد. بر عکس او با آدمها صحبت میکرد تا به دانش برسد. او میگفت:«درختان نمی توانند چیزی به من یاد دهند.» ولی وقتی که کشف کرد مردمی که دائم به اغراق از علم و دانش صحبت میکنند، چیزی نمیدانند، خیلی ناامید شد. شاید آنها میتوانستند قیمت شراب و روغن زیتون را به او بگویند ولی حرفی برای گفتن درباره زندگی نداشتند. سقراط اغلب میگفت تنها کسی است که میداند چیزی نمیداند.